امروزه گوشت مرغ در تمام كشورها از جمله در ايران منبع اصلي پروتئين حيواني در تغذيه مردم بشمار ميرود كه علت آن سهولت تهيه، دارا بودن درصد پروتئين بالا، اسيدآمينه هاي كافي و سهولت هضم و از همه مهمتر ارزان بودن آن نسبت به منابع ديگر مانند گوشت قرمز و ماهي ميباشد. در مورد مواد غذايي مورد مصرف انسان تنها توجه به درصد ارزش غذايي آنها مهم نيست بلكه كيفيت مطلوب و سلامت آن نيز مهم است. زيرا اگر يك ماده غذايي با وجودارزش والاي تركيبات آن از نظر كيفيت و سلامت مورد تاييد كارشناسان و محققين تغذيه قرار نگيرد نه تنها "غذا" محسوب نميشود بلكه لطمات و صدمات قابل توجهي به سلامتي مصرف كننده وار مي آورد. متاسفانه اين موضوع مهم در كشور ما بطور واضح مشاهده ميشود و به علت عدم آگاهي مصرف كنندگان مورد سوء استفاده عناصر سودجو قرار ميگيرد و مواد غذايي فاقد كيفيت بدون كنترل دقيق روانه بازار ميگردد.
در مقاله زير به يكي از عواملي كه در كيفيت گوشت مرغ تاثير ميگذارد اشاره گرديده است.
جيره غذايي يكي از عوامل مهم تاثيرگذار بر كيفيت گوشت مرغ است.
كيفيت گوشت مرغ با بيان مولفه هاي زير قابل تشخيص است:
- تردي          -  آبداربودن        - رنگ          - طعم         -  ارزش غذايي         - چربي        - كلسترول        - بقاياي دارويي يا شيميايي         - ثبات

تردي:
اثر جيره غذايي بر تردي گوشت مستقيم نميباشد. مرغهايي كه با جيره هاي غذايي غني تغذيه شدند سريعتر به وزن مطلوب براي عرضه به بازار رسيدند و از اينرو گوشت نرم يا تردي داشتند.

آبدار بودن:
عواملي كه ذخيره چربي داخل ماهيچه اي و تركيب اسيد چرب آن را تحت تاثير قرار ميدهند، تعيين كننده آبدار بودن گوشت هستند. در مرحله پاياني پروار مرغهاي گوشتي در ذخيره چربي و بهبود شكل ظاهري لاشه با جيره هاي غذايي خاص تغذيه ميشوند. چنين جيره هاي غذايي، آبدار بودن گوشت را افزايش ميدهند.

رنگ:
بعضي از مشتريان رنگ زرده تيره پوست مرغهاي گوشتي را مي پسندند. رنگهاي غذايي متاثر از پودر يونجه، ذرت زرد، كنجاله گلوتن ذرت، كنسانتره گزانتوفيل يا كاروتنوئيدهاي مصنوعي رنگ زرد تيره در پوست و ساق پاي پرنده توليد ميكنند.

طعم:
بهبود طعم گوشت از طريق دستكاري غذا امكانپذير نمي باشد. 2 تا 4 درصد روغن ذرت در خوراك پرواري مرغ گوشتي، طعم مناسبي بوجود مي آورد. هنگامي كه پودر ماهي يا روغن ماهي به مقادير بيشتري به خوراك افزوده مي شود به دليل وجود تري متيل آمين طعم نامطلوبي بوجود مي آورد.

ارزش غذايي:
مقدار چربي موجود در لاشه متغيرترين مولفه است. به موازات هرگونه افزايش چربي، مقدار آب كاهش مي يابد و بالعكس. نسبتهاي بيشتر انرژي به پروتئين (اسيد آمينه) براي ذخيره چربي لاشه مناسب مي باشد. لاشه تحت تاثير غلظت ويتامينهاي محلول در چربي، مواد معدني كم مصرف (روي و مس) ميباشد.

چربي:
نسبت هاي بيشتر انرژي به پروتئين (اسيد آمينه) براي ذخيره چربي لاشه مناسب است.

كلسترول:
ذخيره چربي حاوي اسيدهاي چرب اشباع، مقدار كلسترول لاشه را افزايش ميدهد. پودر سير (30 تا 50 گرم بر كيلوگرم خوراك) و تركيبات مس (250 ميلي گرم بر كيلوگرم خوراك) مقدار كلسترول لاشه را تا حدود 20 درصد كاهش ميدهد. پودر سير براي تبديل كلسترول به اسيدهاي صفراوي مناسب است. تركيبات مس مقدار اسيد چرب اشباع و بدين ترتيب مقدار كلسترول لاشه را كاهش ميدهد.
بقاياي دارويي در گوشت طيور:
بقاياي دارويي بواسطه استفاده ناصحيح و عدم وجود دوره هاي محروميت متعاقب مصرف آن و بقاياي آفت كشها با آلودگي گوشت در گوشت طيور انباشته شده كه براي سلامتي مخاطره آورند.

ثبات:
پس از اينكه پرنده ها كشتار شدند، چربي نوع غير اشباع بدن طيور تمايل به فساد دارد. استفاده از مكمل ويتامين E در جيره هاي غذايي و نيز آنتي اكسيدانهاي مصنوعي، ثبات چربي بدن در برابر فسادپذيري را افزايش ميدهند و مانع از گسترش طعم نامطلوب ميشوند.