سلام به همه کاربران
مسولیت محتوای ویدئو های آموزشی با منتشر کننده آن است و سایت اصول پرورش طیور مسولیتی نسبت به آن ندارد.
به اشتراک گذاری فیلم ها:
ویدیوهای خود را با دوستان، آشنایان و دهها هزار کاربر ایرانی به اشتراک بگذارید
روش به اشتراک گذاری فیلم ها
پیس از آپلود فیلم های خود آدرس دانلود مستقیم آنرا از طریق فرم تماس با مدیر سایت یا نظر خواهی یا به آدرس ایمیل
ارسال نموده
مدیریت وزن بر اساس سن نکته کلیدی برای به حداکثر رساندن عملکرد در پولت های تخم گذار است
معمولا محوریت بحث های متخصصان تغذیه پولت های تخم گذار نیست؛ با این حال برنامه پرورشی موفقیت آمیزی می تواند کلید عملکرد بهتر آن ها در طول زندگی باشد. پولتی که زودتر از موعد به سن بلوغ رسیده است ممکن است زودتر نیز تخم گذاری را شروع کند، اما تولید تخم مرغ این پولت در طول زندگی کم تر و اندازه تخم نیز کوچکتر است و به همین دلیل نیازمند برنامه پرورش کارآمدی است تا در زمان و با شرایط مناسب تخم گذاری کند.
در این مقاله به 6 نکته راهنمایی اشاره می کنیم که هدف آن ها تولید بهتر پولت ها در زمان قرار گرفتن در لانه برای تخم گذاری است.
1- وزن پولت در زمان بلوغ نکته ای کلیدی
اندازه بدن، طول پاها و حتی ترکیبات بدن پولت، در شرایط امروزی اهمیت بسیار کمتری نسبت به اندازه وزن آن ها دارد. مرغ های تخم گذار سفید باید در 18 هفتگی وزن متوسط 1,250 گرم داشته باشند. مرغ های تخم گذار قهوه ای که سنگین تر هستند باید در 18 هفتگی 1,500 گرم باشند. اگر وزن پولت ها خیلی بیشتر است، به این دلیل است که بیش از آن چه که نیاز داشتند دانه خورده اند و این زیاد خوردن را تا آخر عمر نیز ادامه می دهند تا بتوانند به نیازهایشان جواب دهند. برعکس، پولت های سبک تر اقتصادی تر می باشند اما بعد از چند بار تخم گذاری پیک تولید آن ها افت خواهد داشت.
2- خوراک بر اساس وزن
تمامی کمپانی های ذخیره کننده ژن، راهنمایی برای وزن متناسب با سویه های خود دارند. این راهنماها که به شکل جدول و نمودار می باشند اغلب همراه با جدول زمانی و دستورالعمل های تغذیه هستند که نشان می دهند در هر هفته از رشد پولت چه میزان خوراک لازم است. تمامی این نوع اطلاعات باید به عنوان اساس و پایه برای برنامه غذایی فارم ها تلقی شود. عددها باید نشان دهنده شرایط و وضعیت فارم باشند. در نتیجه ضروری است که پولت ها به طور مرتب وزن شوند تا جیره غذایی آن ها بر اساس وزن واقعی و وضعیت آن ها برنامه ریزی شود. به این منظور، باید تعداد کافی از پولت ها را وزن کرد تا معرف و نمونه وزن کل گله باشند.
3- پولت های سنگین پیک تولید را برای مدت طولانی تری حفظ می کنند
بر خلاف راهنماهای رسمی منتشر شده، تجربه در سطح تجاری اغلب نشان داده است که پولت های سنگین وزن تر می توانند پیک تولید را برای مدت طولانی تری حفظ کنند. این وزن اضافی تا 5 درصد بیشتر از وزن معمول پیشنهاد می شود. هدف از داشتن این وزن اضافی متوازن نمودن هر گونه کمبود غذایی در طول پیک تولید است. به همین دلیل چند گرم اضافه وزن به ویژه برای وضعیت پوسته تخم مرغ مفید تلقی می شود. خوراک اضافی مورد نیاز ارزش و بهای کمتری نسبت به تخم مرغ های اضافی تولید شده دارد.
4- نگهداری گله های دارای کمبود وزن در رژیم غذایی بهتر برای مدت طولانی تر
تقریبا قابل توجیه است که در شرایط فعلی و محلی میزان رشد طیور با تاخیر همراه باشد. شرایطی از قبیل هوای گرم، قرار داشتن در وضعیت بعد از وقوع بیماری یا اشتباه در ارسال خوراک. در طول وزن کشی هفتگی نمونه های پولت، ممکن است متوجه شوید که وزن آن ها کمتر از حد معمول نسبت به سنشان است. در این صورت، اگر قبلا بیشترین میزان خوراک را با توجه به نژادشان نخورده اند، می توانید میزان خوراک آن ها را بیشتر کنید و یا خوراک باکیفیت تری را به آن ها بدهید تا رشد کنند. این روند باید به صورت تدریجی صورت گیرد تا پولت به یک باره افزایش وزن پیدا نکند زیرا در صورت اضافه وزن ناگهانی مجبور است به همان میزان مورد انتظار وزن کاهش پیدا کند. مجددا تاکید می کنیم که منحنی وزن واقعی را دنبال کنید، نه راهنمای ایده آلی که بر حسب زمان تجویز شده است.
5- متوقف نکردن روند رشد در گله های دارای اضافه وزن
ممکن است که وزن گله پولت ها سنگین تر از وزن ایده آل باشد به ویژه زمانی که پرورش دهنده می خواهد مطمئن شود که پولت ها شروع کار خوبی خواهند داشت. در این صورت، به شدت توصیه می شود که هرگز به یک باره وزن پولت ها را کاهش ندهید. به جای کاهش وزن ناگهانی، میزان خوراک ورودی متناسب با سنشان را بدهید تا به وزن ایده آل برسند. سپس می توان آن ها را به مرحله ای دیگر از رژیم غذایی برد. طیور باید به رشد خود ادامه دهند و نباید رشد آن ها را متوقف نمود تا وزنشان به میزان مورد انتظار برسد.
6- رژیم قبل از تخم گذاری خوراک داده شود یا خیر؟
بسیاری از متخصصان پیشنهاد می کنند که از دو هفته قبل از شروع تخم گذاری رژیم غذایی آغاز شود. اغلب از 16 تا 18 هفتگی برای بسیاری از سویه ها تخم گذاری آغاز می شود. این رژیم غذایی باید درست شبیه همان رژیمی باشد که قبلا به پولت داده می شد اما این بار همراه با کلسیم. رژیم غذایی رشددهنده کمتر از 1 درصد کلسیم دارد در حالی که رژیم غذایی پیش از تخم گذاری اغلب دو برابر این مقدار کلسیم دارد. این امر موجب می شود که میزان کلسیم موجود در تخم مرغ بیشتر شود و نیاز روزانه به کلسیم را برای مصرف کننده تامین نماید. با این جال، برخی از متخصصان تعذیه نگران آسیب های کلیوی هستند که می تواند ناشی از میزان بالای کلسیم در تخم مرغ ها باشد. این نکته بر عهده پرورش دهنده است تا بتواند میانه روی را در کار خود امتحان کند و ببیند که آیا نیاز به رژیم غذایی قبل از تخم گذاری هست یا خیر و اگر نیاز است چه مدت این رژیم باید اعمال شود. برخی از متخصصان نیز معتقدند که اگر پولت پیش تر رژیم غذایی خوبی را دنبال می کرده، نیازی به رژیم غذایی قبل از تخم گذاری نیست.
کمپانی Perstorp Feed & Food، که متخصص در سلامت روده و حفظ آن می باشد، به طور مداوم بر روی سلامت روده و حفظ آن توسط غذای انواع حیوانات پژوهش می کند و محصولاتی را توسعه می دهد که می توانند به طور چشمگیری سلامت روده را بهبود ببخشند. این کمپانی اسیدهای ارگانیک مختلفی را تولید کرده است که اغلب در صنعت کشاورزی استفاده می شوند. این کمپانی هنوز هم به دنبال یافتن کارایی ها و منافع این محصولات برای کشاورزان و تولید کنندگان خوراک است. بوتیرات اسید، به دلیل منافع تایید شده ای که دارد، محصولی مهم برای Perstorp و مشتریان آن تلقی می شود.
کوئن شوارزر (Koen Schwarzer)، مدیر نوآوری های شرکتPerstorp’s Feed & Foodاظهار داشت: « با تجربه استفاده از ترکیب استر در تولید دیگر محصولات بخش های دیگر، شرکت Perstorp متوجه شده است که استری کردن بوتیریک اسید با گلیسرول می تواند موثر بودن آن را افزایش دهد و کیفیت را بهبود ببخشد. ما توانستیم محلول بوتیریک اسیدی برای مکمل خوراک حیوانات بسازیم که یک نسل از تمام محلول هایی که آن زمان استفاده می شد جلوتر بود».
محصول به دست آمده - ProPhorce SR–می باشد که حاوی بوتیرین ها است؛ بوتیرین ها، استرهای گلیسرول بوتیریک اسید می باشد که پوشش داده نشده اند و به شکل استری قرار گرفته اند. زمانی که بوترین ها هضم می شود، بعد از قرار گرفتن در معده، درون روده کوچک هیدرولیز می شوند. بوتیریک اسید، ترشح می شود و به هر قسمتی که بیشتر تاثیر بگذارد منتقل می شود. از آن جا که بوتیریک اسید در محصولات به شکل کاملا کنسانتره شده استفاده می شود، در نتیجه نسبت به محصولاتی که حاوی نمک های پوشیده شده از بوتیریک اسید هستند کم تر مورد نیاز می باشند، و در نتیجه جذابیت اقتصادی بیشتری دارد. فرمولاسیون این محصول موارد زیر را تضمین می کند:
• ارسال هدفمند اسید از طریق دستگاه گوارش
• نتایج عالی در مقایسه با دیگر فرمولاسیون های اسید بوتیریک
• هزینه کمتر
• سازماندهی عالی
نتایج همواره مثبت
کمپانی Perstorp پژوهشی گسترده در مورد مفید بودن محصول بوتیریک اسید خود در گونه های مختلف و سیستم های تولیدی مختلف جهان آغاز کرده است. این پژوهش، که توسط شرکای این شرکت از جمله مشتریان کلیدی آن و مراکز تحقیقاتی آکادمیک انجام شده است، نتایج همواره مثبت این مکمل غذایی برای غذای حیوانات را اثبات کرده است. یکی از پژوهش های اخیر که توسط دانشگاه کشاورزی شاندونگ چین در مورد مرغ های گوشتی انجام شده نشان داده است که استفاده از فرمولاسیون بوتیریک اسید به عنوان مکمل، نسبت تبدیل غذا را بهبود می بخشد و برای همان میزان رشد روزانه، 2 درصد نیاز به غذا را کاهش می دهد.
سیگال در ادامه صحبت های خود گفت: «این مطالعه نشان می دهد که طول پرز روده در طیوری که با این محصول تغذیه شدند بیش از 35 درصد افزایش داشته است. ظرفیت طیور در جذب خوراک به کمک رشد و توسعه بسیار بالای دیواره روده افزایش یافت، در نتیجه خوراک به صورت کارآمدتری مورد استفاده قرار گرفت و تبدیل کمتر خوراک حاصل شد. اساسا، مکمل قرار دادن این محصول به معنای خوراک کمتر و نتیجه بهتر است». این پژوهش همراه با نتایج آزمایش های دیگری است که بر روی ProPhorce SR انجام شده است (شکل 2).
محصول بوتیریک اسید با خواص ترشحی ویژه خود، از نظر اقتصادی محلولی بسیار به صرفه به حساب می آید. فقط مقدار کمی از این محلول مورد نیاز است. شکل مایع و خشک این محصول موجود است، و این بدان معناست که می تواند در آب یا خوراک طیور استفاده شود. ProPhorce SR مایع به صورت حلال در روغن نیز موجود است. این محصول امن، مناسب و دارای مصرف آسان است.
شکل 2 – تاثیر بوتیریک اسید در جیره های غذایی مرغ های گوشتی
سهیم بودن در یک مزیت رقابتی
فشار بر تمام شاخه های غذایی به دلیل رشد سریع تقاضای جهانی پروتئین رو به افزایش است و موجب افزایش نگرانی ها در مورد سلامت غذا، صنعتی شدن کشاورزی و تلاش برای یافتن راه حل های پایدار شده است.
شوارزر در ادامه گفت: «خوراک نقشی بسیار مهم در مواجهه با این چالش ها دارد و اسیدهای ارگانیک سهم بسیاری در آن دارند. ابزارهای کارآمدی که تاثیرات مثبت بر سلامت روده دارند، مانند محلول بوتیریک، برای آن دسته از تولید کنندگانی که به دنبال مزیت رقابتی هستند بسیار مهم شده اند.»
مواد و روش ها تفاله گوجه فرنگی مورد نیاز از 3 کارخانه تولید رب در استان خراسان رضوی تهیه شد. ارزیابی خصوصیات فیزیکی و شیمیایی تفاله بر روی نمونه های تصادفی انجام شد (AOAC1995). بخشی از تفاله گوجه جهت نگهداری آفتاب خشک و ماده خشک آن به93 درصد رسید و بخشی برای تهیه سیلوی تفاله با استفاده از آفتاب مقدار ماده خشک آن به 34% رسانده شد. تعداد 9 راس گاو هلشتاین با روز های شیردهی 10 ± 70 و وزن زنده 20 ± 600 کیلوگرم با توجه به تعداد شکم و میزان تولید در قالب طرح مربع لاتین 3× 3 به سه تیماردر سه دوره آزمایشی 21 روزه شامل 14 روز عادت پذیری و 7 روز نمونه گیری اختصاص داده شدند. تیمارهای آزمایشی شامل: 1) تیمار شاهد 2)تیمار حاوی 10% تفاله خشک گوجه 3) تیمار حاوی 10% سیلوی گوجه فرنگی بودند. جیره ها به صورت کاملا مخلوط و در سه وعده در اختیار گاو ها قرار گرفت. گاوها در شبانه روز سه بار ( در ساعات 6:00، 14:00 و22:00) دوشیده شدند. نمونه گیری از شیر در سه روز آخر هر دوره در زمان شیر دوشی انجام شد و ترکیبات شیر (پروتتین خام، چربی، لاکتوز، مواد جامد غیر چربی) با استفاده از دستگاه میلکواسکن (Foss Electric, Conveyor 4000)تعیین شد. داده های حاصل از آزمایش با استفاده از رویه GLM برنامه آماری SAS آنالیز آماری شد.
نتایج وبحث تفاله خشک گوجه فرنگی شامل ۳.۳ ± ۵۷.۵% پوسته و ۳.۶±۴۲.۵% دانه بود. وزن متوسط هر دانه ۳.۲ میلی گرم به دست آمد. وزن بخش پوسته حدوداً 15% بیشتر از بخش دانه بود اگرچه گزارشی دراین رابطه از منابع موجود به دست نیامد اما می توان گفت درصد هر یک از این بخش ها به واریته گوجه وفرایند های انجام شده در کارخانه بستگی دارد (3). ترکیب شیمیایی تفاله گوجه فرنگی و اجزاء آن در جدول 3 نشان داده شده است. تفاله گوجه فرنگی مورد استفاده حاوی مقادیر بالای پروتئین خام ، NDF، ADFو مقدارمناسبی چربی بود که در تطابق با مقادیر ارائه شده توسط استاندارد (NRC2001) می باشد. اما مقادیر پروتئین خام و چربی آن بالا تر از مقادیر گزارش شده به وسیله کالویا و سایر1990 است. مقدارپروتئین خام دانه گوجه فرنگی بیشتر از کنجاله تخم پنبه محلی بود. میزان پروتئین خام پوسته قابل مقایسه با یونجه خشک بود. بنا براین این محصول جانبی می تواند به عنوان یک منبع پروتئینی مورد توجه قرار گیرد. مصرف ماده خشک (DMI ) ، تولید شیر و ترکیبات آن در جدول 4 آورده شده است. مصرف ماده خشک تحت تاثیر افزودن تفاله گوجه خشک و سیلوی آن قرار نگرفت (P>0/05)
تولید شیر نیز تحت تاثیر افزودن تفاله گوجه خشک و سیلو گوجه قرار نگرفت (P>۰.۰۵ )که نتایج به دست آمده تایید کننده نتایج حاصله به وسیله بلیبساکیس 1990 است. درصد پروتئین شیر، چربی شیر، لاکتوز شیر و SNF بین تیمارها اختلاف معنی داری نداشت (P>۰.۰۵). این نتایج همانند نتایج به دست آمده به وسیله ویس و همکاران 1997 بود. جدول3- ماده خشک مصرفی، تولید و ترکیبات شیر گاو های مورد آزمایش1 از نظر آماری در سطح احتمال ۰.۰۵معنی دار نیست
نتیجه گیری نتایج به دست آمده از این مطالعه نشان داد که جایگزینی تفاله گوجه فرنگی خشک ویا سیلوی تفاله گوجه فرنگی به جای بخشی از علوفه جیره و بخشی از پروتئین جیره تاثیر معنی داری بر عملکرد دام ندارد. بنابراین می توان این محصول فرعی صنایع غذایی را جهت تامین بخشی از نیازمندی NDF وCP دام ها استفاده کرد بدون اینکه تاثیر منفی بر عملکرد تولیدی دام داشته باشد که با توجه به ارزان بودن این محصول فرعی استفاده از آن می تواند هزینه شیر تولیدی را بدون اثرات جانبی بر عملکرد حیوان کاهش داد .
st1\:*{behavior:url(#ieooui) }
References
1. AOAC. 1995. Official methods of analysis. 16th ed . Association of Official Analytical Chemists . Washington, DC.
2. Belibasakis, N. G. 1990. The effect of dried tomato pomace on milk yield and its composition, and on some blood plasma biochemical components in the cow . World Rev. Anim. Prod. 25 : 39.
3. Bieche, B., and X. Branthome. 2003. Proceedings of VIII International Symposium on the Processing Tomato. Istanbul, Turkey.
4. Caluya, R. R., and R. R. Sari. 1995. Exploratory trial on the feeding of tomato pomace to growing cattle. Don Mariano Mercos Memorial state university , Bacnotan , La Union. Philippines.
5. Fondevila, M., J. A. Guada, J. Gasa, and C. Castrillo. 1994. Tomato pomace as a protein supplement for growing lambs. Small Ruminant Res. 13:117.
7. Ministry of Jehad –Agriculture. 2004. Jehad-Agriculture in the mirror of statistics, plan and Budget office, Ministry of Jehad –Agriculture, Tehran, Iran.
8. NRC. 2001. Nutrient requirements of dairy cattle. National Academy Press, Washington, D. C.
9. O. Babayemi. J . R.A. Hamzat , M.A. Bamikole, N.F. Anurudu and O.O. Olomola. 2006. Preliminary Studies on Spent Tea Leaf: In vitro Gas Production as Affected by Chemical Composition and Secondary Metabolites. Pakistan J .Nutri. 5 (5): 497.
10. Weiss, W. P., D. L. Frobose, and M. E. Kock. 1997. Wet tomato pomace ensiled with corn plants for dairy cow. J. Dairy Sci. 80:2896.
Effects of tomato pulp on performance of Holstein lactating cows
Abstract
To estimate effects of using tomato pulp on the performance of Holstein dairy cows 9 dairy cow 70 ± 10 days in milk were used as a replicate 3×3 Latin square design with 3 periods and 21 days each period ( two weeks adaptation period and one week for sampling ). The diets were consist of 1) control 2) diet of containing 10% dried tomato pulp 3) diet of containing 10% tomato pulp silage that fed to the cows as TMR ration. Dry matter intake, milk production and milk composition were recorded and analyzed. The results showed no significant differences for DMI, milk production and milk composition. This study showed that using dried tomato pulp or tomato pulp silage as 10% of the diets does not have negative effect on the performance of Holstein Dairy cows and this by product can be used as a feed stuff for dairy cows for reducing milk production cost
واکسیناسیون دقیق طیور در عمل کار دشواری است و کاری که پیش از همه باید انجام شود بررسی دقیق و ذخیره سازی واکسن است. اشتباهاتی که پیش از واکسیناسیون اتفاق می افتد می تواند پر هزینه باشد. در نتیجه بررسی با دقت و توجه در تمامی مراحل ضروری است.
برطبق گفته های Christine Heinrichs به دلیل ذخایر پر ارزش ژنتیکی ،به نژادهای خالص بومی در بخش طیور توجه بیشتری می شود . آنها زیبا , مولد و تکثیر کننده دسته طیور هستند و به نوعی شما را به تاریخ متصل می کنند.
بانگاهی به آگوست 1910 میلادی طیور آمریکا متوجه شدیم که Townsend مبحثی را تحت عنوان طیور " اصیل" مطرح کرده و درآن مدعی شده که این دسته طیور ارزش اقتصادی بیشتری را به همراه دارند.
علاوه بر گوشت مرغ و تخم مرغ، تخم مرغ نطفه دار اینگونه مرغ ها در مقایسه با دیگر مرغ های مادر از ارزش بیشتری برخوردار است.این گونه تخم مرغ ها به دلیل شکل و رنگ یکنواخت قیمت بالاتری نیز دارند. وی در ادامه افزود هرچه دسته مرغ مادر بیشتری داشته باشید , پول بیشتری نیز نصیب شما می شود. انگیزه اقتصادی پرورش دهندگان مانند سالهای قبل نیست، در آن زمان که نمایشگاه ها و غرفه های بسیاری در بخش گوشت و تخم مرغ برگزار می شد و برندگان جایزه های خود را تبلیغ می کردند . امروزه، ژن های غیرقابل جایگزین از ارزش های حائز اهمیت این طیور شناخته شده است و همین طیور ، صنعت مرغداری آینده را نجات خواهند داد.
هر نژاد خالص مانند English Dorking با پنجه غیر معمول خود , دارای ظاهر ، تولید مثل ، و رفتاری منحصر به فرد است . آنها از آنجایی که متعلق به یک نژاد مشخص و با ویژگی های ژنتیکی کاملا مشخص بوده و صرفاً با حیوانات خالص و هم نژاد خود آمیزش می کنند، پس قادر به تولید حیواناتی مشابه خود هستند . نژادهای بومی مختص مناطق خاص جغرافیایی، بیشتر تحت تأثیر انتخاب طبیعی هستند و کمتر تحت تأثیر انتخاب توسط انسان قرار می گیرند . آنها نسبت به فشارها و شرایط آب و هوایی حاکم بر منطقه مقاوم هستند. حتی نژادهای بنیادین قدیمی تری مانند Cochins ناشی از پرورش سنتی بوده که آنها نژاد توسعه یافته مرغ مادر Wyandottte هستند.
پرورش دهندگان به دنبال توسعۀ نژاد مرغ های مادر کنونی هستند. اگر تمام جوجه ها از یک گونه باشند باز هم در برخی ژن ها اشتراک داشته و برخی ژن ها مختص نژاد مرغ مادر است . اکثر پرندگان مانند اردک , غاز , بوقلمون ویژگی های ژنتیکی مشترکی دارند اما به دلیل گونه های وحشی موجود در طبیعت ویژگی های دیگری – از سایر نژادهای بومی و وحشی – نیز در آنها یافت می شود .
نژادهای بومی بخشی از فرهنگ یک ملت بوده که در حال از دست رفتن می باشند . پرورش طیور به شیوه سنتی در بخش صنعت دام و طیور شکوفا نشده است . صفات ژنتیکی این مرغ ها سبب شده که تلفات کمتری داشته در برابر بیماری ها مقاومت بیشتری داشته باشند. جفت گیری و باروری آنها به طور طبیعی است .
مرغ های بومی بخش مهمی از یک فارم یکپارچه و پایدار به حساب می آیند. در این فارم ها ویژگی های هر نژاد خالص با توجه به شرایط آب و هوایی و اهداف تولیدی در نظر گرفته می شود.
نژاد Chantecler مختص کانادا بوده و برای شرایط آب و هوایی سرد مناسب است. نژادهای مدیترانه ای مانند Leghorn، Anconaوگروهی از مرغ های مادر اسپانیایی در بین مرغ های تخمگذار مشهور هستند. در فارم های یکپارچه با تولیدات زنجیره ای ، از طیور به عنوان عواملی برای اکولوژی و تولید با هم در نظر گرفته می شود. مرغ ها از علف های هرز و حشرات تغذیه می کنند. مرغدار ها از این صفت آن ها در جهت زیر و رو کردن زمین استفاده می کنند . خوراک مرغ بومی متشکل از ضایعات کشاورزی ، اضافه و دور ریز غذای روستاییان ، علوفه و سبزیجات و جانداران ریز مانند بعضی از کرم ها و حشرات می باشد که می توان با اضافه کردن مقداری مکمل غذایی ، کیفیت غذایی آنان را بالا برد.
از آنجایی که مصرف کنندۀ زباله های سبز به حساب می آیند و کودی با نیتروژن بالا تولید می کنند، گوشت مرغ و تخم مرغ مصرفی را نیز فراهم می کنند تولید مثل و بقاء دستۀ طیور را به عهده دارند. از آنجایی که نژادهای بومی ناشی از پرورش انتخابی است ، اگر صرفاً برای تولیدات نمایشگاهی ، سرگرمی و یا پرندگان زینتی تولید شوند، به احتمال زیاد ویژگی های مختص نژاد خود را از دست می دهند.
فشارهای موجود در تولید، تأثیر قابل توجهی در جهت گیری نژاد طیور دارد . مرغی که به عنوان مرغ مادر از سوی مرغدار در نظر گرفته می شود تمام اهداف پروژه پرورش طیور را در بر دارد . این بدین معناست که تخم مرغ و گوشت تولیدی با همان صفات مورد نظر در دستۀ طیور باقی می ماند.
برای یک مرغدار انتخاب مرغ مادر هرگز کار راحتی نبوده است . دسته طیور نیاز به تنوع دارد تا به نوعی از مشکلات جوجه کشی جلوگیری شود . از سوی دیگر باید هماهنگی دسته طیور برای حفظ هویت نژادی حفظ شود . سویه های صنعتی به دنبال رسیدن به یک هماهنگی هستند.
صفات فیزیکی برای تشخیص و جداسازی نژادهای مختلف مرغ شامل اندازه و شکل بدن ، رنگ پوشش پر ، نوع تاج ، رنگ پوست ، تعداد انگشت ، مقدار پر ، رنگ لاله گوش ، رنگ تخم و دیگر صفات قابل مشاهده و نیز محل زیست اولیه آنهاست. ترکیبی از این صفات به همراه برخی خصوصیات رفتاری منجر به توسعه نژاد خاصی از مرغ شده است . کوشش در زمینه پیشرفت خصوصیات فیزیکی و تولیدی مرغ ها براساس تمایل انسان را اصطلاحاً «اصلاح نژاد» می نامند.
بنابراین هدف اغلب آنها تجاری است و نتیجۀ آن توسعۀ نژادها و سویه های جدید مرغ است که هنوز هم پتانسیل پیشرفت دارد . اصلاح نژاد مرغ همچنان ادامه دارد. نژادهای خالص بومی به تنوع ظاهری پرنده هستند و پرورش دهندگان ساعت های متمادی را صرف بازبینی دسته طیور می کنند. با این کار سابقه رشد پرنده ، تولید تخم مرغ ، سن رسیدن به بلوغ و سلامت و بهداشت آن ها بدست آمده و به آن ها در انتخاب پرنده مناسب کمک می کنند.
در قرن 21 جوجه های صنعتی توسط چند شرکت چند ملیتی از طریق یک پایگاه ژنتیکی برای افزایش سود ،نظارت می شوند که البته گاهی نیز جلوگیری از شکست پروژه اجتناب ناپذیر است. به عنوان مثال پرندگان با ژنتیک مشابه نسبت به بعضی بیماری ها آسیب پذیرتر هستند و با توجه به شرایط پرجمعیتی که نگهداری می شوند ممکن است نیاز به اضافه کردن دوز مشخصی از آنتی بیوتیک در خوراک داشته باشند. در شرایطی که بیماری مورد نظر به سرعت در حال گسترش بوده و ممکن است مقاومت به درمان را به همراه داشته باشد.
استانداردهای مرغ مادر عمدتاً از لحاظ فیزیکی شناخته شده و گاهی شاخص های رفتاری نیز در نظر گرفته می شود . انتخاب مرغ ها از سوی پرورش دهندگان با توجه به این استانداردها انجام می شود . مبحث استاندارد شامل شکل بدن، بال ، پر ، تاج و رنگ بدن پرنده است . صفات دیگری نظیر باروری ، مقاومت در برابر بیماری ها و طول عمر پرنده از جمله صفاتی است که کمتر از طریق ویژگی های فیزیکی قابل مشاهده است.
سلامت طیور به حفظ اندازه جمعیت دسته در شرایط جغرافیایی جداگانه بستگی دارد . پرورش دهندگان در شرایط آب و هوایی مختلف سیاست های مختلفی را در جهت پرورش نژاد سالم به کار می برند.
با توجه به این امر که پرورش مرغ به صورت تفریحی می تواند نسل نژادهای نادر را از خطر انقراض حفظ کند، باید توجه داشت که پیدا کردن و یا ایجاد بازار برای مرغ هایی با نژاد اصیل برای این گونه طیور آینده ای مطمئن را رقم می زند. اگر مرغداران درآمد خوبی داشته باشند، تعداد بیشتری از این دسته طیور را پرورش می دهند. هدف اقتصادی یکی از اهداف اصلی پرورش طیور بومی است.
مرغ های بومی به چیزی بیش از یک نمایشگاه احتیاج دارند. با عرضۀ گوشت و تخم مرغ بومی و امکان استفاده مردم از آن، علاوه بر تضمین آیندۀ این دسته طیور ، از تغذیه سالم و مناسبی نیز برخوردار می شویم.
مرغداران این مقاله را بخوانند و جدی بگیرند
رطوبت بالا در مدفوع طیور نشانه خوبی از سلامت واحد مرغداری نیست و اگر این موضوع در حال افزایش و قابل توجه باشد به منزله وضع بحران در پرورش مرغها است که باید اقدامهای سریع به اجرا درآید.
باتوجه به فرایند هضم مواد جیره غذایی در روده مرغها بین 4 تا 8 ساعت، در صورت مشاهده شدن چنین وضعیتی باید با سرعت تمام و با نظارت کامل طی 48 ساعت اقدامهای درست برای درمان پرندگان شروع شود.
مشکل فضولات مرطوب برای مدیران مرغداریها در زمره مسائلی است که میتواند به عوامل فراوانی مرتبط باشد. در بسیاری از موارد، شناخت این عوامل نیازمند داشتن تجارب و مهارتهای لازم از سوی مدیران مرغداری ها است. موضوع فضولات مرطوب یک پروسه مراقبتی و راهنماییکننده بوده که باید به سوالات کلیدی بسیاری پاسخ دهد.
علل رودهای یا کلیوی
به طور کلی، علل فضولات مرطوب میتواند به 2 شکل رودهای و کلیوی دستهبندی شوند. فاکتورهای متفاوتی از قبیل برونشیتهای عفونی ویروسی ( IB) و یا اوکراتوکسینها قادر به آسیب وارد آوردن به کلیهها بوده که موجب افزایش ادرار و مرطوب شدن فضولات میشوند. همچنین افزایش ادرار امکان دارد به علت مصرف زیاد آب و یا به هم خوردن توازن الکترولیتها باشد.
ممکن است سیستم گوارشی تحت تاثیر تعداد زیادی از پاتوژنهایی که موجب آسیب وارد آوردن به این سیستماند قرار گرفته و تغیراتی در فضولات مرغ ها به وجود آورند. از سویی عوامل غیر عفونی وجود دارند که میتوانند سیستم گوارشی را تحت تاثیر قرار دهند.
علائمی که از بیماری در مدفوع طیور خبر میدهد
اولین چیزی که باید به آن توجه کرد وضع ظاهری مدفوع مرغها میباشد و نکاتی از قبیل مواد غذایی هضم نشده در مدفوع، مقدار آب موجود در آن و رنگ آن را باید مدنظر قرار داد.
به عنوان مثال در صورتی که مدفوع زیاد آبکی و با رنگ روشن باشد، بدون آنکه ترکیبات سفید رنگ در آن دیده شود، میتواند به علت آسیب وارده به کلیهها باشد. امکان دارد که مدفوع دارای یک پوشش نارنجی رنگ بوده که تصور میشود به دلیل کنده شدن سلولهای دیواره مخاطی رودهها باشد. این حالت میتواند نشان دهنده آب زیاد در سیستم رودهای به علت عفونتهای ناشی Eimera maxima و سایر باکتریها باشد، اگرچه در صورتی که مرغ ها به مدت 2 ساعت قادر به خوردن غذا نباشند نیز چنین حالتی نیز در مدفوع آنها دیده میشود. وجود مواد غذایی هضم نشده در مدفوع پرنده نیز میتواند نشانه مشکل رودهای و هضم ضعیف غذا باشد.
اندازهگیری مقدار آب در مدفوع کار مشکلی است چرا که مدفوع میتواند آب زیادی از محیط اطراف جذب کند. یکی از روشهای اندازهگیری رطوبت مدفوع قرار دادن کاغذهای جذبکننده رطوبت بر روی زمین و سپس جمعآوری آنها پس از ریخته شدن مدفوع بر روی آنها است.
آب جذب شده توسط کاغذ از خود یک دایره قابل رویت بر جا میگذارد که به عنوان معیار اندازهگیری و ثبت مقدار آب در مدفوع است.
اگرچه اندازه این دایره میتواند براساس نوع کاغذ، سن پرنده و زمان دفع و سایر موارد دیگر، متفاوت باشد، اما در هنگامی که به صورت قاعدهمندی به کار گرفته شود میتواند نشانگر بخشی از علل رطوبت بالا در مدفوع پرندگان و بدتر شدن وضع آنها در آن زمان باشد.
بررسی بقایای موجود در قسمت مرکزی مدفوع میتواند سرنخهایی از به وجود آمدن این مشکل نشان دهد که شامل مواد غذایی هضم نشده و یا محتویات رودهای است.
مرغها امکان دارد که به دلیل هرگونه عفونتی از غذا خوردن امتناع کرده اما به خوردن آب ادامه دهند که منجر به مدفوع آبکی میشود. بنابراین توجه به نحوه مصرف مواد غذایی و آب در هنگام تولید مدفوع مرطوب دارای اهمیت است. خوردن غذا باید به طور روزانه افزایش یافته اما مصرف آب باید وضع ثابتی داشته باشد.
عفونی یا غیر عفونی؟
به طور کلی علل ایجاد مدفوع مرطوب را به 2 شکل میتوان دستهبندی کرد: عفونی و غیر عفونی.
تعداد زیادی از عوامل بیماریزا میتوانند در سیستم گوارشی ایجاد آلودگی کرده و مستقیما موجب تغییراتی در مدفوع پرندگان شوند. مدفوع مرطوب ممکن است در نتیجه فعالیت یک عامل عفونی باشد، لکن اغلب عواملی چند جانبه داشته و مرتبط با تعدادی از پاتوژنها با اثرات منفی است.
کوکسیدوز، که در نتیجه عفونت رودهای ایجاد میشود به علت فعالیت پارازیتهای Eimeria که میتوانند موجب خونی شدن و سفت شدن مخاط و ظهور اثرات آن در مدفوع شود، میباشد.
E.maxima موجب خونریزی در روده کوچک و سفت شدن مایع مخاطی آن میشود در حالی کهE. acervullina تاثیر کمتری داشته و ممکن است به کاهش وزن به همراه آبکی شدن مدفوع بیانجامد. در صورت مشکوک بودن به کوکسیدیوز باید نمونهای از پرندگان برای آزمایش به آزمایشگاه برده شود.
چگونگی معالجه و درمان
در صورت تشخیص کوکسیدیوز، توصیه میشود تا از داروهای amprolium، toltrazuril و یا سولفونامیدها در آب خوردنی پرندگان استفاده شود و تاثیر این داروها را به دقت تحت نظر گرفت. در صورتی که مشکل همچنان بر قرار باشد، نیاز است تا یک برنامه بررسی مجدد به منظور ارتقا مدیریت بیماری در دستور کار قرار گیرد. آلودگی کنترل نشده میتواند به خسارات اقتصادی قابل توجهی منتهی شده و موجب بروز بیماریهای ثانوی شود.
بازرسی آب و غذا
در صورتی که مدفوع آبکی حالت شیوع داشته باشد باید کیفیت غذا و آب مورد شک و تردید قرار گیرد. مواد معدنی به مقدار زیاد (پتاسیم، سدیم، منزیم، سولفور و کلر) میتوانند با افزودن به آب خوراکی پرندگان کمبودهای ناشی از مدفوع مرطوب پرندگان را جبران نمایند چرا که باید توازن الکترولیتی آنها برقرار بماند. در صورت ایجاد تغییرات در مدفوع، مدفوع مرطوب باید از نظر کیفیت مواد غذایی به سرعت مورد بررسی قرار گیرد. امکان دارد که یک تغییر در جیره غذایی و یا اختلال در مخلوط کردن موجب پایین آمدن کیفیت مواد خام گردد. همچنین باید میزان نمک و سایر املاح معدنی و نیز کیفیت و کمیت پروتئین، چربیها و کربوهیدراتها اندازهگیری شود. مواد چربی بدون کیفیت و گندیده نیز میتوانند موجب تولید مدفوع مرطوب گردند. همچنین موادی از قبیل گندم، جو، چاودار و کازاوا (تاپیوکا)، به علت داشتن پلی ساکاریدهای غیر نشاستهای محلول میتوانند عامل مدفوع مرطوب باشند.
کاغذ تست مدفوع نشانگر چگونگی رطوبت مدفوع است و چنانچه غذای هضم نشده در مرکز آن وجود داشته باشد، این وضع میتواند دلایل متفاوتی داشته و نیاز به دلایل مقایسهای بیشتری دارد.
حرارت بالا و یا پایین هردو میتوانند نامطلوب باشند و مضافا مشکل مواد غذایی اهمیت بسیاری دارند. ذرات غذایی بسیار ریز موجب عبور آب از روده شده و عاملی در مدفوع مرطوب هستند. ترکیببندی مواد غذایی درشت و دانه کامل در تمام طول روده شده و عاملی در مدفوع مرطوب میباشند. ترکیببندی مواد غذایی درشت و دانه کامل در تمام طول روده، شکل کامل حرکت میکننند.
مایکوتوکسینها و مواد غذایی آلوده به قارچ نیز میتوانند عامل مدفوع مرطوب باشند. این مواد با تحت تاثیر قرار دادن کبد و کلیهها میتوانند تغییراتی به وجود آورده و موجب افزایش مصرف آب گردند.
نهایتا، شرایط محیطی نیز باید به عنوان عوامل به وجود آورنده مدفوع مرطوب مدنظر قرار گیرند. حرارت و رطوبت بالا در مرغداری میتوانند موجب افزایش مصرف آب و زیاد شدن آن در مدفوع میگردد. در صورت وجود رنگ نارنجی در مدفوع این نشانه میتواند به علت غذا نخوردن پرندگان به مدت چند ساعت باشد و ارزش آن را دارد که مورد بررسی قرار گیرد.
سندرم مرگ ناگهانی(SDS )یاحالتی كه دربین مرغداران بنام سكته معروف است بیماری حاد جوجه هایی است كه بخوبی تغذیه شده ، رشد مناسبی داشته و سالم به نظر می رسند . حداكثر مرگ و میر این بیماری …
سندرم مرگ ناگهانی(SDS )یاحالتی كه دربین مرغداران بنام سكته معروف است بیماری حاد جوجه هایی است كه بخوبی تغذیه شده ، رشد مناسبی داشته و سالم به نظر می رسند . حداكثر مرگ و میر این بیماری در سنین ۱الی ۳ هفتگی همزمان با سنی است كه در آن ضریب تبدیل غذایی به بهترین نسبت می باشد . در گله ای با مدیریت خوب سكته علت اصلی مرگ و میر محسوب می شود و بدین لحاظ از نظر اقتصادی حائز اهمیت فراوانی است .تاكنون علت اصلی بروز این بیماری ناشناخته مانده هر چند كه عوامل متعددی از قبیل میزان رشد ، ویتامینهای گروه B ، خوراك پلت شده و برنامه نوری برای این بیماری ذكر شده است .در تحقیقی متخصصین ژاپنی اثر تراكم و فصل پرورش درمیزان وقوع سندرم مرگ ناگهانی در گله های طیور گوشتی تجاری تا سن ۶۳روزگی را مورد بررسی قراردادند. به این منظور سه تراكم شامل ۱۲،۱۵،۱۸پرنده درهر متر مربع در فصول تابستان ،پاییز و زمستان انتخاب گردید. در تراكم ۱۲و۱۵پرنده در هر متر مربع میزان مرگ ومیر در اثر سندرم مرگ ناگهانی و نیز درصد كل تلفات در فصول ذكر شده دارای اختلاف معنی داری نبود. اما در تراكم ۱۸پرنده در هر متر مربع میزان مرگ ومیردر اثر سكته به میزان معنی داری در تابستان و زمستان افزایش یافت . میزان سكته با افزایش معنی داری در درصد كل تلفات در تابستان همراه بود اما در زمستان اختلافی مشاهده نگردید .بدون توجه به تراكم گله ، افزایش وزن و میزان اخذ خوراك بدون تغییر معنی داری در ضریب تبدیل غذایی در تابستان پایین تر بود . بر اساس اطلاعات حاصل از این پژوهش چنین پیشنهاد می شود كه تراكم گله یك عامل موثر در وقوع سندرم مرگ ناگهانی در زمستان و تابستان است.
