توجه به فلوئور از لحاظ فیزیولوژیک در ابتدا به خواص سمی آن معطوف شد.

 در سال 1937مقالات

 ابتدایی پیرامون خاصیت مسمویت زائی فلوئور در شکل هاي بیشتر حاد آن، توسط  Rohlom بصورت مقاله اي کلاسیک

ارائه شد.

آلودگی صنعتی گیاهان و استفاده از فسفات حاوي فلوئور به عنوان مکمل هاي معدنی جهت

تسریع رشد گیاهان توجه محققین را نسبت به چگونگی توزیع فلوئور در خاك، گیاهان و بافت هاي

حیوانی و نیز روش هاي پیشگیري و کنترل فلوروزین مزمن و نیز فاکتورهایی که تحمل نسبت به این

عنصر را در گونه هاي و مختلف حیوانی تحت تأثیر قرار می دهند، برانگیخت.

 

 

منابع فلوئور:

 

بیشتر گونه هاي گیاهی ظرفیت محدودي براي جذب فلوئور از خاك دارند، بطور کلی غذاي غیر آلوده

بندرت می تواند عامل اولیه و اصلی در فلوروزیس مزمن حیوانات اهلی باشد. منبع اصلی فلوئور براي

احشام غذاهاي تجاري آماده هستند که حاوي مکمل فسفات غنی از فلوئور می باشند.

منابع مختلف فلورو آپاتیت ( سنگ هاي فسفاته) بطور وسیعی از نظر مقادیر فلوئور تفاوت دارند که

این وابسته به منشاء آنهاست. البته در حال حاضر بطور معمول این سنگ ها با استفاده از حرارت

فلوئور زدایی می شوند بدونآنکه قابلیت استفاده از فسفر آنها کاهش یابد.

پودر گوشت و مواد زائد کشتارگاهی فقط هنگامی که حاوي مقادیر بالایی از استخوان باشند، منبع

مهمی از فلوئور محسوب می شوند. سایر ترکیبات با منشاء حیوانی بطور پایداري، مقادیر پایینی

  فلوئور دارند زیرا بافت هاي نرم و مایعات بدن بندرت بیش از 2-4 میلی گرم فلوئور در ماده خشک  خود دارند.

 آب آشامیدنی نیز در حالت عادي منبع مهمی از فلوئور نمی باشد.Harveyدر سال 1952 گزارش 

نمود که فلوروزیس مزمن در حیوانات به دنبال مصرف آبی که به طور غیر طبیعی حاوی فلوئور بالا

بوده است بروز نموده و این در حالی است که این آب ها از چشمه ها یا چاه هاي عمیق سرچشمه

می گیرند و یا در آبشخورها ویا حوضچه هاي تخلیه چاههاي عمیق جریان دارند. که در فوران هاي

آتشفشانی با گرد و غبار آتشفشانی حاوي فلوئور بالا آلوده شده اند.

میزان خطري که یک منبع فلوئور بطور مشخص ایجاد می کند، نه فقط با مقداري از آن که مصرف

می شود بلکه با توجه به مسیري که متابولیزه می شود نیز تعیین می گردد. متأسفانه اطلاعات کمی

در مورد قابلیت استفاده فلوئور در غذاهاي طبیعی وجود دارد اما احتمالاً مقدار آن بالاست.

 تحقیقاتBorges  و همکارانش در سال 1998 در برزیل نشان داد که در طیور گوشتی، کبد و قلب نسبت

به سایر بافت هاي نرم احتباس فلوئوراید بالاتري داشته اند.

اما آنچه به نظر می رسد این است که تمامی غذاهاي طبیعی مقادیر کافی فلوئور را در حد نیاز

حیوانات تأمین می کنند و مسئله مسمومیت با فلوئور بسیار بارزتر از کمبود آن به چشم می خورد.

فلوئور یک سم بسیار تجمع پذیر است و علائم بالینی آن ممکن است براي هفته هاي طولانی یا

ماهها در حیواناتی که مقادیر متوسطی از فلورادي را مصرف را مصرف کرده اند، بروز نکند.

 

 

فلوئور چیست و در جیره طیور چه نقشی دارد

 

حیوانات با دو مکانیسم در برابر اثرات مضر فلوئور محافظت می شوند. ترشح فلوئور به ادرار و تجوع

فلوئور در استخوان و تخم مرغ

 

 

عوارض ناشی از مسمویت در طیور:

 

طیور نسبت به مقادیر بالاي فلوئور از گونه هاي مقاوم هستند و طبق گزارش Gerry  و همکارانش

در سال 1949 ، ماکزیمم مقدار بدون خط فلوئور در جیره براي جوجه هاي در حال رشد و مرغ هاي ماده     

بالغ  به ترتیب 300-۴۰۰  و ۵۰۰-۷۰۰  میلی گرم  در کیلوگرم  ماده  خشک  ( بصورت سنگ فسفات) غذاي تهیه   

شده می باشد. در سال 1960 Muhler و Bixler   بیان می کنند که در صورتی که نسبت چربی               

در جیره  زیاد شود، اثر ممانعت از رشد فلوئور بیش از حد مجاز، درجوجه ها بیشتر می شود.

  Guenter   و Hahn  در سال 1986 اعلام گردند که توزیع فلوئور در مرغ هاي مادر و تخمگذار که  با فلورید

سدیم تغذیه شده اند و به دو شکل می باشد: مقادیر پایین ( 100 میلی گرم در Kgماده خشک) که

افزایش در غلظت فلوئر استخوان درشت نی را سبب می شوند و این در حالیست که در سایر نقاط بدن

تجمع کمی اتفاق می افتد و کاهشی در تولید تخم مرغ ایجاد نمی شود، مقادیر بالا(۱۳۰۰ میلی گرم

در کیلوگرم ماده خشک غذا) که سبب می شوند که فلوراید در پوسته تخم مرغ، کلیه ها، کبد، پلاسما و عضله( به ترتیب کاهش مقدار  ×  تجمع یابد

در دوره 12 روزه این آزمایش، پرریزي زودرس اتفاق افتاد که به ناچار پرندگان تولک برده شدند،

اسهال جزئی رخ داده، اشتها و مصرف غذا کاهش یافته ولی مرگ و میز تغییري نکرده است که این

موارد اخیر را می توان به رسوب فلوئور در تخم مرغ هایی که گذاشته می شوند نسبت داد که این

خود می تواند به قابلیت جوجه در آوري آسیب برساند.

همچنین محققان دیگر نیز نشان داده اند که وقتی فلوئور جیره جوجه ها افزایش می یابد رشد و

مصرف غذا کاهش می یابد.

از جمله منابع حضور فلوئور در جیره، سنگ هاي فسفاته از جمله دي کلسیم فسفات می باشند که

به منظور تأمین فسفر و کلسیم به جیره هاي غذایی طیور افزوده می گردد.